Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

Χρυσή Αυγή και Κοινωνικοπολιτική Πραγματικότητα.

Πολλοί απορούν γιατί η Χρυσή Αυγή μένει (κατά την λογική τους) στάσιμη στα ποσοστά της, γιατί με τόσα προβλήματα που υπάρχουν ο κόσμος δεν την επιλέγει, κλπ.
Αν εκ πρώτης όψεως αυτές οι απορίες φαίνονται αθώες, οι απαντήσεις και οι εικασίες που δίνουν (μιλάμε για τους κακοπροαίρετους) είναι αν όχι εμπαθείς με την Χρυσή Αυγή, τουλάχιστον άστοχες όσον αφορά την πολιτική τέχνη και την κοινωνιολογική προσέγγιση που πρέπει να έχει το ζήτημα.
Επειδή λοιπόν, η προσέγγιση δεν γίνεται ψύχραιμα και κοινωνιολογικά, ακούμε διάφορα, ας μου επιτραπεί η έκφραση "εκτός τόπου και χρόνου".

Καταρχάς ο κάθε νεόκοπος γίνεται τιμητής του εθνικισμού και της Χρυσής Αυγής και την αντιμετωπίζει με απρέπεια, λες και η Χρυσή Αυγή δεν είναι τεράστιο κεφάλαιο για την ιδεολογία που υποτίθεται ότι και αυτός ενστερνίζεται. Έτσι ακούμε διάφορα ασυνάρτητα ότι η Χρυσή Αυγή μόνο ζημιά κάνει στον εθνικισμό, ότι μόνο ανεγκέφαλους έχει στις τάξεις της και άλλα τέτοια φαιδρά.

Θα πρέπει λοιπόν, ο κάθε νεόκοπος και άκαπνος να σκεφτεί ότι αυτοί που γι'αυτόν κάνουν ζημιά στον εθνικισμό, έβαλαν τον εθνικισμό στην πολιτική πραγματικότητα, και αυτό είναι μεγάλο επίτευγμα, διότι ποτέ στην ελληνική ιστορία ο εθνικισμός δεν εκπροσωπήθηκε στη βουλή και στην κοινωνία. Αυτό μόνο η Χρυσή Αυγή το κατάφερε.

Επίσης, όταν η Χρυσή Αυγή είχε πρώτη επισημάνει το πρόβλημα της μετανάστευσης στην Ελλάδα (τότε από τα Βαλκάνια), όταν διαδήλωνε έξω από την βουλή ενάντια στην προδοσία των Ιμίων, όταν πήγαινε ενάντια στην σκοπιανική και τουρκική προπαγάνδα, όλοι αυτοί που σήμερα μιλούν ως ειδήμονες του εθνικισμού ήταν βολεμένοι στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ.

Πάμε τώρα σε κάποιες συγκρίσεις που γίνονται, για να δείξουν ότι κάτι λάθος γίνεται στη Χρυσή Αυγή. Λένε ότι ο εθνικισμός αφυπνίζεται σε όλη την Ευρώπη φέρνοντας για παράδειγμα την Αυστρία, την Γαλλία, την Γερμανία άντε και κανα δυο άλλες χώρες ενώ στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή έχει καθηλώσει τον εθνικισμό στο 7%!

Αυτό το σκεπτικό είναι πέρα για πέρα λάθος, καθώς παραλείπονται πολλοί παράμετροι που είτε καλοπροαίρετα, είτε κακοπροαίρετα ξεχνούν.

1ον) Δεν αφυπνίζεται κανένας εθνικισμός σε όλη την Ευρώπη, καθώς σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Σουηδία, η Δανία, το Λουξεμβούργο, το Λίχτενσταϊν, η Σερβία, η Κροατία, το Βέλγιο, η Σλοβακία, η Σλοβενία, η Μολδαβία, η Ρουμανία, η Τσεχία, η Ιρλανδία, η Νορβηγία, η Ισλανδία και σε άλλες χώρες όπως στα ανθελληνικά γειτονικά βαλκανικά κράτη, δεν υπάρχει κανένα εθνικιστικό κόμμα εντός βουλής ή η δυναμική του να είναι μεγαλύτερη από την δυναμική της Χρυσής Αυγής.Καμία πανευρωπαϊκή εθνικιστική αφύπνιση δεν υπάρχει, υπάρχει σε λίγες χώρες της Ευρώπης μια εκ των οποίων είναι και η Ελλάδα με την Χρυσή Αυγή.

2ον)Αν δούμε την ιδεολογία αυτών των εθνικιστικών κομμάτων, όπως στην Γερμανία(AfD) και στην Aυστρία(FPO) θα δούμε ότι η ιδεολογία τους δεν είναι καθαρά εθνικιστική, τα κόμματα αυτά για παράδειγμα στην οικονομική τους πολιτική, πιστεύουν στον φιλελευθερισμό καμία σχέση με τον εθνικισμό που πιστεύει στον κοινωνισμό(σοσιαλισμό). Για να μην πούμε την πολιτική που ακολουθούν με το Ισραήλ, κλπ...

3ον)Πολλά από τα κόμματα αυτά υπάρχουν στις χώρες τους πολλές δεκαετίες, σε αντίθεση με την Χρυσή Αυγή που ως πολιτικό κόμμα υπάρχει μόλις 25 χρόνια. Για παράδειγμα το αυστριακό FOP υπάρχει 60 χρόνια, το NF της Λεπέν 44 χρόνια. Δηλαδή τι έπρεπε να πουν για το FOP οι Αυστριακοί εθνικιστές που στα 25 χρόνια της ύπαρξης του είχε 5% - 6%! Τι έπρεπε να πουν οι Γάλλοι εθνικιστές που το 1997 το NF είχε σχεδόν 15% και μετά από 10 χρόνια, το 2007 λίγο πάνω από 4%, έχασε δηλαδή πάνω από 2.600.000 ψηφοφόρους!!!
4ον)Αυτά τα κόμματα δεν έχουν αντιμετωπίση ούτε τον αποκλεισμό από τα ΜΜΕ, ούτε φυλακίσεις και διώξεις.

Ένα άλλο λάθος σκεπτικό που έχουν οι επικριτές της Χρυσής Αυγής είναι να λένε ότι τόσα χρόνια τίποτα δεν έχει πετύχει, σε αντίθεση με τα ευρωπαϊκά εθνικιστικά κόμματα. Και γεννάται το ερώτημα, τι πέτυχαν τα ευρωπαϊκά εθνικιστικά κόμματα; Κατάφερε η Λεπέν να διώξει τους μουσουλμάνους από την Γαλλία; Κατάφερε το ολλανδικό PVV να σταματήσει τους γάμους ομοφυλοφίλων στην Ολλανδία; Κατάφερε να ποινικοποιήσει τα ελαφριά ναρκωτικά; ΟΧΙ ΛΟΙΠΌΝ!!!


Η Χρυσή Αυγή λοιπόν, αυτά που κατάφερε ήταν να οργανώσει μια νεολαία που δεν υπήρξε μεταπολεμικά τέτοια εθνικιστική νεολαία. Κατάφερε μέσα από επιτροπές κατοίκων και κοινητοποιήσεις οι κάτοικοι του κέντρου των Αθηνών να κάνουν ελληνικές τις γειτονιές τους. Κατάφερε να φέρει στο φως ένα παραδικαστικό και πολιτικό σκάνδαλο με τις διώξεις της. Πολλές φορές σταμάτησε την προπαγάνδα των σκοπιανών και εντός-εκτός βουλής και ευρωβουλής. Σταμάτησε βλάσφημες παραστάσεις και διαδυκτιακές σελίδες. Μπλόκαρε την εισαγωγή αλλοδαπών στις στρατιωτικές σχολές. Κατάφερε να φέρει στη βουλή προς ψήφιση, την δίωξη υπουργών και πρωθυπουργών για την «Λίστα Λαγκάρντ», και πολλά άλλα...
Άλλοι λένε ότι το πρόβλημα που υπάρχει στη Χρυσή Αυγή είναι ότι δεν δέχεται την συμπόρευση άλλων εθνικιστικών κομμάτων γι'αυτό και δεν πάει μπροστά ο εθνικισμός. Σ'αυτό το σημείο θα κάνω επίκληση στη λογική του κάθε ανθρώπου που διαβάζει αυτό το κείμενο, πιστεύει δηλαδή κανείς ότι αν η Χρυσή Αυγή πάρει 2-3 μικρά κόμματα του 0,2% και 0,4% ότι αυτό θα συγκινήσει τους Έλληνες και θα στραφούν στον εθνικισμό; Μήπως έχουν την ψευδαίσθηση κάποιοι ότι ο εθνικισμός στο εκλογικό σώμα είναι 20% και 30% και ότι επειδή δεν υπάρχει αυτή η ενότητα, αυτοί προτιμούν να ψηφίζουν ΝΔ ή να απέχουν; Όχι φυσικά! Ας είμαστε ρεαλιστές ο εθνικισμός δεν είναι παραπάνω από τα ποσοστά που έχει η Χρυσή Αυγή και πριν την Χρυσή Αυγή ο εθνικισμός με το ζόρι στο 1% ήταν, αυτή είναι η αλήθεια!
Και αν η Χρυσή Αυγή δεχόταν ποτέ να ενωθεί με αυτά τα μικρά κόμματα, μόνο κακό σ'αυτήν θα έκανε, γιατί ένα κίνημα με δυναμική είναι λάθος να επιζητά συνεργασίες με άλλα μικρότερα βραχύβια κινήματα, αν θέλουν συνεργασία αυτά τα μικρά κινήματα τότε θα πρέπει να ενταχθούν στο δυνατό κίνημα και όχι το αντίθετο.

Κάποιοι βέβαια έφτασαν σε τέτοια επίπεδα εμπάθειας όπου θεωρούν ότι το πρόβλημα για την Χρυσή Αυγή είναι η υποτιθέμενη οικογενειοκρατία. Συγκρίνοντας δηλαδή τις οικογένειες Παπανδρέου, Καραμανλή, Μητσοτάκη που η εξουσία του κόμματος και της Ελλάδας πήγαινε κληρονομικά με το ότι εκλέχθηκε βουλευτής η γυναίκα του Μιχαλολιάκου(λες και ο κόσμος ήξερε το 2012 ότι η υποψήφια βουλευτής με το όνομα Ζαρούλια Ελένη είναι γυναίκα του Μιχαλολιάκου).


Συγκρίνουν δηλαδή τους πρωθυπουργούς και αρχηγούς κομμάτων επί κληρονομιά, που μάλιστα η θητεία τους ήταν στιγματισμένη με σκάνδαλα με το ότι εκλέχθηκε βουλευτής ή δημοτικό σύμβουλος κάποιος συγγενής του Μιχαλολιάκου. Όχι κύριοι! Δεν είναι το πρόβλημα της οικογενειοκρατίας τόσα χρόνια στην Ελλάδα ότι εκλέχθηκε βουλευτής η γυναίκα του Καραμανλή ή του Παπανδρέου, το πρόβλημα είναι ότι εδώ και πάνω από έναν αιώνα αναλαμβάνουν την ηγεσία των κομμάτων και της Ελλάδας συγκεκριμένες οικογένειες. Αυτό είναι οικογενειοκρατία και τίποτα άλλο. Με αυτό το σκεπτικό που όλοι αυτοί είναι και καλά ενάντια στην οικογενειοκρατία, τότε ας αποκηρύξουν τον Ιωάννη Καποδίστρια που είχε τοποθετήσει τον αδερφό του Βιάρο Καποδίστρια στην κυβέρνηση του, όπως επίσης και ο άλλος αδερφός του Καποδίστρια, ο Αυγουστίνος Καποδίστριας, που ανέλαβε μετά τον θάνατο του Ιωάννη Καποδίστρια, την διακυβέρνηση.


Ας αποκηρύξουν τον Ιωάννη Μεταξά που είχε την κόρη του Λουκία Μεταξά αρχηγό(ή έστω μια από τους αρχηγούς) στην ΕΟΝ.
Ας αποκηρύξουν και το καθεστώς της 21ης Απριλίου όπου υπήρχαν στην εξουσία συγγενείς, όπως στην περίπτωση του Γεώργιου Παπαδόπουλου και του αδερφού του Κωνσταντίνου.

Επίσης ας αποκηρύξουν και την οικογένεια Λεπέν, που τόσο θαυμάζουν που την ηγεσία του κόμματος 44 χρόνια την έχει πατέρας και κόρη.

Οπότε ας αφήσουν την λανθασμένη, επιλεκτική και υποκριτική μομφή τους για οικογενειοκρατία όλοι αυτοί και να σκεφτούν ότι σε ένα κόμμα που μέχρι το 2012(αλλά και μέχρι τώρα) δεν υπήρχε ούτε ικανός αριθμός υποψηφίων γυναικών, ούτε και άτομα εμπιστοσύνης(δεν μπορείς να βάζεις υποψήφιο τον οποιονδήποτε τυχαίο) είναι απολύτως φυσιολογικό να εκλεγεί η γυναίκα του Μιχαλολιάκου.

Άλλοι βέβαια ανακάλυψαν ότι δεν υπάρχουν μορφωμένοι στη Χρυσή Αυγή, για να μην το κουράζουμε μπορεί κάλλιστα ο καθένας να μπει να δει τα βιογραφικά των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, θα δει εκεί και δικηγόρους και οικονομολόγους και στρατηγούς και γεωπόνους και φυσικομαθηματικούς και ιατροδικαστές, κλπ...κλπ...το κυριότερο όμως θα δει Έλληνες που δεν είναι άεργοι και τεμπέληδες.


Τέλος για τους καλοπροαίρετους που ρωτάνε απλά τι πρέπει να γίνει για να ανεβεί η Χρυσή Αυγή, εγώ πιστεύω ακράδαντα και είναι δεδομένο ότι η Χρυσή Αυγή έχει άνοδο, αλλά σ'αυτούς που περιμένουν ποσοστά 30% και 40% δεν θέλω να τους απογοητεύσω, αλλά όσο στο εκλογικό σώμα θα υπάρχουν κοινωνικές ομάδες, όπως οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι τότε αυτόματα το μισό εκλογικό σώμα καλύπτεται από αυτούς, έτσι λοιπόν, ο κάθε πολιτικάντης που προσβλέπει στην εξουσία τάζει διορισμούς και οφίτσια, παίρνει μαζί του και πολύ μεγάλο κομμάτι αυτών των κοινωνικών ομάδων και φυσικά παίρνει την εξουσία.
Έτσι λοιπόν είναι δύσκολο ακόμη ο Έλληνας να στραφεί σε ένα κόμμα που έχει πρόγραμμα και γι'αυτό λέει ότι πρέπει ο Έλληνας να δουλέψει στα χωράφια, στις βιοτεχνίες και στις θάλασσες και να αφήσει το κόμμα που του υπόσχεται άνετη ζωή διορίζοντας τον σε κάποια δημόσια υπηρεσία έστω και με πετσοκομμένο μισθό και ας χάνεται η Ελλάδα.

Ας έχουν υπομονή λοιπόν οι καλοπροαίρετοι εθνικιστές και κάποια στιγμή θα δουν την πραγματικότητα όλοι οι Έλληνες. Οι καιροί είναι με το μέρος του εθνικισμού και της Χρυσής Αυγής.

Παρατηρητήριο Ελληνοφώνων Γραικύλων

Δεν υπάρχουν σχόλια: